سمیرا ابراهیمی، دانشجوی دکتری مهندسی صنایع دانشگاه خوارزمی، معتقد است بهره‌وری واقعی در صنعت دارو تنها با رویکرد سیستمی و استفاده از ابزارهای نوین مهندسی صنایع ممکن است. او بر اهمیت پیش‌بینی تقاضا، کاهش ضایعات، بهینه‌سازی خطوط تولید و اتصال آموزش مهارتی به نیاز واقعی بازار تأکید می‌کند.

زنجیره تأمین دارو، از تأمین مواد اولیه تا توزیع در داروخانه، یکی از پیچیده‌ترین و حساس‌ترین زنجیره‌های اقتصادی کشور است. کوچک‌ترین اختلال در این چرخه می‌تواند به کمبود دارو، افزایش هزینه‌ها یا خواب سرمایه منجر شود. از نگاه سمیرا ابراهیمی، مهندسی صنایع با رویکرد سیستمی و داده‌محور، نقشی کلیدی در افزایش بهره‌وری و پایداری این زنجیره ایفا می‌کند.
پیش‌بینی تقاضا و برنامه‌ریزی تولیدابراهیمی تأکید می‌کند که استفاده از مدل‌های پیش‌بینی و تحلیل داده‌ها، برنامه تولید را بر اساس نیاز واقعی بازار تنظیم می‌کند و از تولید مازاد یا کمبودهای مقطعی جلوگیری می‌نماید.
کاهش ضایعات و توقف خطوط تولید با Lean و TPMبه گفته او، در صنعت دارو هر دقیقه توقف خط تولید، هزینه و ضرر محسوب می‌شود. ابزارهای Lean با حذف اتلاف‌ها و بهبود مستمر فرآیندها، و TPM با تمرکز بر نگهداشت بهره‌ور فراگیر و صفر کردن خرابی‌ها، بهره‌وری خطوط تولید را افزایش می‌دهند و ضایعات مواد اولیه را کاهش می‌دهند. ترکیب این دو رویکرد، تولید پایدار و تحویل به موقع دارو به بازار را تضمین می‌کند.
مدیریت موجودی و بهینه‌سازی زنجیره تأمینابراهیمی معتقد است طراحی سیستم‌های موجودی بهینه و تحلیل گلوگاه‌های تولید، سطح موجودی‌ها را در نقطه بهینه نگه می‌دارد و موجب کاهش ریسک کمبود و خواب سرمایه می‌شود. همچنین مدیریت هوشمند لجستیک و شبکه توزیع، دسترسی سریع و عادلانه به دارو را ممکن می‌سازد.
مهارت‌آموزی و اتصال آموزش به نیاز بازار
سمیرا ابراهیمی به اهمیت توسعه مهارت‌آموزی هدفمند در کاهش بیکاری و تأمین نیروی کار ماهر برای صنعت دارو اشاره می‌کند. به گفته او، جمع‌آوری اطلاعات شغلی و مهارتی افراد و استقرار کاریابی‌ها در مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای، زمینه اتصال افراد ماهر به فرصت‌های شغلی و بهره‌وری بالاتر را فراهم می‌کند.
از نگاه این دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، بهینه‌سازی زنجیره تأمین دارو بدون نگاه سیستمی، ابزارهای Lean و TPM و مهارت‌آموزی هدفمند ممکن نیست. ترکیب این رویکردها، صنعت دارو را از مدیریت واکنشی به مدیریت هوشمند و پایدار هدایت می‌کند و در نهایت به کاهش ضایعات، افزایش بهره‌وری، تأمین داروی پایدار و رضایت جامعه منجر می‌شود.