کد مطلب : ۲۶۱۸
plusresetminus
  از صبح نخستین روز مهر، راهروهای مصلای تهران به یکی از شلوغ‌ترین نقاط صنعت داروی ایران تبدیل می‌شود. مدیران شرکت‌های دارویی، داروسازان، پژوهشگران، صاحبان فناوری، فروشندگان تجهیزات و فعالان بازار از مقابل غرفه‌هایی عبور می‌کنند که هرکدام تلاش دارند بخشی از آینده داروسازی را به نمایش بگذارند.
ایران‌فارما ۱۴۰۵؛ صنعتی که می‌خواهد آینده خود را دوباره تعریف کند

  از صبح نخستین روز مهر، راهروهای مصلای تهران به یکی از شلوغ‌ترین نقاط صنعت داروی ایران تبدیل می‌شود. مدیران شرکت‌های دارویی، داروسازان، پژوهشگران، صاحبان فناوری، فروشندگان تجهیزات و فعالان بازار از مقابل غرفه‌هایی عبور می‌کنند که هرکدام تلاش دارند بخشی از آینده داروسازی را به نمایش بگذارند.

اما پشت ویترین‌های روشن، بسته‌بندی‌های تازه و گفت‌وگوهای تجاری، پرسش مهم‌تری جریان دارد:

صنعت داروی ایران در سال‌های پیش رو قرار است به کدام سمت حرکت کند؟
یازدهمین نمایشگاه بین‌المللی دارو و صنایع وابسته، ایران‌فارما ۱۴۰۵، از یکم تا سوم مهرماه برگزار می‌شود، رویدادی که برای سه روز بخش بزرگی از زنجیره دارو را در یک نقطه گردهم می‌آورد. تولیدکنندگان دارو و مواد اولیه در کنار شرکت‌های تجهیزات و ماشین‌آلات، مجموعه‌های دانش‌بنیان، پژوهشگران و فعالان حوزه بسته‌بندی و خدمات تخصصی قرار می‌گیرند.
در ظاهر، ایران‌فارما نمایشگاهی برای معرفی محصول است. اما آنچه در راهروها، نشست‌ها و مذاکرات پشت میزهای کوچک غرفه‌ها اتفاق می‌افتد، شاید مهم‌تر از آن چیزی باشد که در ویترین‌ها دیده می‌شود.
صنعت داروسازی جهان با سرعت در حال تغییر است. زیست‌فناوری، فناوری نانو، روش‌های پیشرفته دارورسانی، هوش مصنوعی، اتوماسیون خطوط تولید و دیجیتالی‌شدن زنجیره تأمین، مرزهای سنتی این صنعت را جابه‌جا کرده‌اند. شرکت‌های دارویی دیگر تنها بر سر تولید بیشتر رقابت نمی‌کنند؛ رقابت بر سر دانش، فناوری، کیفیت، سرعت توسعه محصول و دسترسی به بازارهای تازه است.
برای صنعت داروی ایران، این تغییرات هم فرصت هستند و هم آزمون.
ایران طی دهه‌های گذشته ظرفیت تولید قابل توجهی در صنعت داروسازی ایجاد کرده است، اما پرسش آینده تنها این نیست که چه میزان دارو در کشور تولید می‌شود. پرسش دشوارتر این است که چه مقدار از این ظرفیت می‌تواند به محصولات پیچیده‌تر، فناوری‌های پیشرفته‌تر، صادرات پایدار و حضور رقابت‌پذیر در بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شود.
در ایران‌فارما می‌توان نشانه‌هایی از تلاش برای پاسخ به این پرسش را مشاهده کرد.
شرکت‌های دانش‌بنیان از فناوری‌های تازه سخن می‌گویند، تولیدکنندگان به دنبال توسعه سبد محصولات خود هستند، پژوهشگران تلاش می‌کنند راهی برای ورود دستاوردهای دانشگاهی به کارخانه‌ها پیدا کنند و مدیران صنعتی در جست‌وجوی همکاری‌هایی هستند که شاید چند ماه یا چند سال بعد به یک خط تولید، محصول یا بازار تازه تبدیل شود.
با این حال، آینده صنعت دارو تنها در آزمایشگاه‌ها ساخته نمی‌شود.
تأمین مواد اولیه، سرمایه در گردش، نوسازی تجهیزات، هزینه تولید، سیاست‌های قیمت‌گذاری، مطالبات شرکت‌ها و دسترسی به بازارهای صادراتی همچنان بخشی از معادله‌ای هستند که مدیران صنعت هر روز با آن مواجه‌اند. فاصله میان یک ایده علمی و محصولی که بتواند با کیفیت پایدار و قیمت اقتصادی به دست بیمار برسد، گاهی بسیار طولانی‌تر از فاصله میان دانشگاه و کارخانه است.
همین واقعیت، اهمیت رویدادی مانند ایران‌فارما را بیشتر می‌کند.
در یکی از راهروها ممکن است مدیر یک کارخانه با سازنده تجهیزات مذاکره کند. چند متر آن‌طرف‌تر پژوهشگری درباره فناوری تازه‌ای توضیح دهد و در غرفه‌ای دیگر، گفت‌وگویی درباره تأمین مواد اولیه یا ورود محصولی جدید به بازار شکل بگیرد.
هیچ‌کدام از این گفت‌وگوها به تنهایی صنعت دارو را تغییر نمی‌دهند؛ اما صنایع بزرگ معمولاً از مجموعه همین ارتباط‌های کوچک ساخته می‌شوند.
یکی از مهم‌ترین میدان‌های رقابت آینده، تحقیق و توسعه است. در صنعت دارویی جدید، کارخانه‌ای که تنها تولیدکننده باشد، الزاماً مزیت پایدار نخواهد داشت. شرکت‌ها برای ماندن در رقابت ناچارند بخشی از منابع خود را صرف پژوهش، توسعه محصول، ارتقای فناوری و تربیت نیروی متخصص کنند.
از همین زاویه، حضور دانشگاه‌ها، پژوهشگران و شرکت‌های فناور در کنار تولیدکنندگان شاید یکی از معنادارترین بخش‌های ایران‌فارما باشد. فاصله‌ای که سال‌ها میان مقاله علمی و خط تولید وجود داشته، تنها زمانی کوتاه می‌شود که صنعت مسئله‌های واقعی خود را به دانشگاه منتقل کند و پژوهش نیز بتواند پاسخی قابل تولید برای آن ارائه دهد.
در سوی دیگر، بازارهای خارجی قرار دارند.
ایران در منطقه‌ای واقع شده که بازار بزرگی برای محصولات سلامت دارد. اما صادرات دارو تنها با داشتن ظرفیت تولید شکل نمی‌گیرد. استانداردهای بین‌المللی، ثبت محصول، کیفیت پایدار، قیمت رقابتی، شبکه توزیع و اعتماد بازار، حلقه‌هایی هستند که باید در کنار یکدیگر قرار گیرند.
به همین دلیل، حضور شرکت‌ها و فعالان خارجی در نمایشگاه تنها یک ویژگی بین‌المللی برای ایران‌فارما نیست؛ هر مذاکره‌ای که بتواند به همکاری فناورانه، تأمین تجهیزات، انتقال دانش یا ورود یک محصول ایرانی به بازاری تازه منجر شود، می‌تواند معنایی فراتر از سه روز نمایشگاه داشته باشد.
تا پایان سوم مهر، غرفه‌ها جمع می‌شوند، سازه‌ها پایین می‌آیند و راهروهای شلوغ دوباره خالی خواهند شد.
اما معیار موفقیت ایران‌فارما را شاید نباید در تعداد بازدیدکنندگان یا بزرگی غرفه‌ها جست‌وجو کرد.
معیار واقعی، اتفاقاتی است که بعد از بسته‌شدن درهای نمایشگاه رخ می‌دهد: چند مذاکره به قرارداد تبدیل می‌شود؟ چند پژوهش راه خود را به کارخانه پیدا می‌کند؟ چند فناوری وارد خط تولید می‌شود؟ چند محصول تازه متولد می‌شود و چند شرکت ایرانی راهی برای حضور پایدار در بازارهای خارج از کشور پیدا می‌کنند؟

ایران‌فارما برای سه روز تصویری از صنعت داروی امروز ایران ارائه می‌دهد؛ اما اهمیت واقعی آن در تصویری است که می‌تواند از صنعت داروی فردای ایران بسازد.

سیما سرپرستی 
https://sedayesanatgar.ir/vdci.zarct1aqvbc2t.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

آخرین اخبار